التهاب تاندون آشیل

التهاب تاندون آشیل یکی از شایع ترین آسیب ها در ورزشکارانی است که زیاد می دوند و به پاهای خود فشار وارد می کنند.

تاندون آشیل بزرگترین و قوی ترین تاندون بدن انسان است که عضلات قدرتمند ساق پا را به استخوان پاشنه پا متصل می کند، این تاندون به شما اجازه می دهد تا حرکات مهمی مانند راه رفتن، دویدن، پریدن و ایستادن روی نوک پا را انجام دهید. با این حال، این تاندون مستعد آسیب است و یکی از شایع ترین مشکلاتی که با آن مواجه است، التهاب تاندون آشیل است.

تاندونیت آشیل التهاب تاندون آشیل است که منجر به درد و ناراحتی در پشت پاشنه پا می شود. این یک آسیب ناشی از استفاده بیش از حد است که زمانی رخ می دهد که تاندون تحت فشار مکرر و بدون زمان کافی برای بهبودی قرار می گیرد.

دو نوع اصلی تاندونیت آشیل وجود دارد:

• التهاب و درد در قسمت میانی تاندون رخ می دهد.
• التهاب و درد در قسمت پایین تاندون، جایی که به استخوان پاشنه وارد می‌شود، موضعی می‌گیرد.

علل التهاب تاندون آشیل

در اینجا برخی از دلایل رایجی وجود دارد که شما را در معرض خطر ابتلا به تاندونیت آشیل قرار می دهد:

• افزایش ناگهانی سطح فعالیت: افزایش ناگهانی شدت، مدت یا دفعات ورزش یا فعالیت بدنی، فشار بیش از حد به تاندون آشیل شما وارد می‌کند که منجر به التهاب می‌شود.
• عضلات سفت ساق پا: کاهش انعطاف پذیری در عضلات ساق پا، استرس را در سراسر تاندون آشیل افزایش می دهد و خطر تاندونیت را افزایش می دهد.
• اشتباهات تمرینی: دویدن روی سطوح بیش از حد سخت، پوشیدن کفش‌های کهنه یا گرم کردن ناکافی قبل از ورزش می‌تواند فشار بیشتری را به تاندون وارد کند.
• مشکلات ساختاری: صافی کف پا یا قوس های بلند می تواند فشار بیشتری بر تاندون آشیل وارد کند و آن را مستعد آسیب کند.
• برخی داروها: برخی آنتی بیوتیک ها و کورتیکواستروئیدها با افزایش خطر تاندونیت آشیل و حتی پارگی تاندون مرتبط هستند.
• سن: تاندون با افزایش سن انعطاف پذیری کمتری پیدا می کنند و آن را مستعد آسیب می کند.

عوامل افزایش دهنده خطر

ورزشکاران، به‌ویژه دوندگان و آنهایی که در ورزش‌هایی شرکت می‌کنند که شامل حرکات ناگهانی است، در خطر بیشتری برای ابتلا به تاندونیت آشیل هستند. با این حال، عوامل خطر دیگر عبارتند از:

ورزش بدون آمادگی قبلی : افرادی که فقط در برخی روزها ورزش شدید می پردازند به دلیل فشارهای ناگهانی روی بدنشان بیشتر مستعد ابتلا هستند.
افراد میانسال و مسن: پیری طبیعی تاندون خطر را افزایش می دهد.

علائم التهاب تاندون آشیل

• درد پشت پاشنه و ساق پا: درد اغلب به صورت یک درد خفیف شروع می شود و با فعالیت بدتر می شود. ممکن است پس از یک دوره استراحت شدیدتر شود، مانند زمانی که برای اولین بار صبح از خواب بیدار می شوید.
• سفتی در ناحیه پاشنه پا: این ناحیه ممکن است سفت شود، به خصوص در صبح یا بعد از دوره های عدم تحرک.
• تورم: ممکن است متوجه تورم خفیف در امتداد تاندون آشیل یا اطراف پاشنه شوید.
• حساسیت: ناحیه اطراف تاندون ممکن است برای لمس حساس باشد.
• شنیده شدن صدا: برخی از افراد هنگام حرکت دادن مچ پای خود احساس صدایی می‌کنند.
• کاهش دامنه حرکتی: ممکن است خم کردن کامل مچ پا یا اشاره انگشتان پا به سمت پایین دشوار باشد.

روشهای درمان

درمان التهاب تاندون آشیل به شدت و نوع آسیب بستگی دارد. در اینجا به طور کلی به روش های درمان آن اشاره می کنم:

• استراحت: اولین قدم برای درمان، استراحت دادن به تاندون آشیل و اجتناب از فعالیت‌هایی است که باعث درد می‌شوند.
• یخ: برای کاهش درد و التهاب، می‌توانید از کمپرس یخ استفاده کنید. روزی چند بار به مدت 20 دقیقه یخ را روی تاندون آشیل قرار دهید.
• فشرده‌سازی: با استفاده از بانداژ الاستیک، می‌توانید تاندون آشیل را فشرده کنید و تورم را کاهش دهید.
• ارتفاع: برای کاهش تورم، پاشنه پا را بالاتر از سطح قلب خود قرار دهید.
• داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs): داروهایی مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن می‌توانند به کاهش درد و التهاب کمک کنند.
• فیزیوتراپی: فیزیوتراپی می‌تواند به تقویت تاندون آشیل و بهبود انعطاف‌پذیری آن کمک کند. فیزیوتراپی ورزشی بخش مهمی از برنامه درمان التهاب تاندون آشیل است که با مراجعه به کلینیک فیزیوتراپی سلامت شرق در نارمک می توانید از آن بهره مند شوید.
• تزریق: در برخی موارد، پزشک ممکن است از تزریق کورتیزون یا اسید هیالورونیک برای کاهش درد و التهاب استفاده کند.
• جراحی: در موارد شدید، ممکن است برای ترمیم تاندون آشیل پاره شده نیاز به جراحی باشد.