فیزیوتراپی بعد از جراحی دست

فیزیوتراپی بعد از جراحی دست نقش مهمی در روند توانبخشی و بهبودی ایفا می کند. جراحی دست می‌تواند به دلایل مختلفی مانند ترمیم آسیب‌ های تاندون، درمان شکستگی‌ها، رفع فشارهای عصبی یا اصلاح ناهنجاری‌ها انجام شود.

صرف نظر از روش خاص، فیزیوتراپی برای بازیابی عملکرد، قدرت و تحرک دست حیاتی است. 

اهمیت فیزیوتراپی بعد از جراحی دست

بازگرداندن دامنه حرکتی: پس از جراحی دست، به دلیل روند بهبودی و استفاده محدود از دست در دوران نقاهت، دست آسیب‌دیده می‌تواند سفت و بی‌حرکت شود. فیزیوتراپی بر تمرینات ملایم، کشش و تکنیک های دستی برای بازگرداندن دامنه کامل حرکت در دست و انگشتان تمرکز دارد. این برای بازیابی توانایی انجام فعالیت ها و وظایف روزانه ضروری است.

تقویت عضلات و تاندون ها: جراحی دست می تواند منجر به ضعف و سفتی موقت در عضلات دست و انگشتان شود. فیزیوتراپی از تمرینات مقاومتی پیشرونده، تمرینات عملکردی و تمرینات تقویت چنگال برای بازسازی قدرت و استقامت عضلات و تاندون ها استفاده می کند. این برای بازیابی قدرت گرفتن و مهارت بسیار مهم است.

بهبود حس و عملکرد اعصاب: برخی از جراحی‌های دست، به‌ویژه آنهایی که شامل ترمیم یا رفع فشار عصبی می‌شوند، می‌توانند منجر به از دست دادن موقت حس یا تغییر عملکرد عصبی شوند. فیزیوتراپی ممکن است شامل تکنیک‌های آموزش مجدد حسی و تمرینات سر خوردن عصبی برای تسهیل بازیابی حس و بهبود عملکرد عصبی باشد.

مدیریت بافت اسکار: پس از جراحی دست، تشکیل بافت اسکار در اطراف محل جراحی می تواند به طور بالقوه تحرک و عملکرد را محدود کند. تکنیک‌های فیزیوتراپی، مانند ماساژ اسکار، کشش و موبیلیزاسیون، می‌توانند به حداقل رساندن چسبندگی بافت اسکار کمک کنند و بهبودی بهینه را بهبود بخشند.

بهبود عملکرد دست: مداخلات فیزیوتراپی به بازیابی عملکرد دست کمک می کند و به افراد امکان می دهد فعالیت های روزانه، وظایف مربوط به کار و فعالیت های تفریحی را با استقلال و کارایی بیشتر انجام دهند.

مدیریت درد: روش‌های فیزیوتراپی، مانند تمرین‌های درمانی، تکنیک‌های درمان دستی، و روش‌هایی مانند اولتراسوند یا TENS، می‌توانند به کاهش درد و ناراحتی مرتبط با جراحی دست کمک کنند.

سایر مزایا

کاهش خطر عوارض: مداخلات فیزیوتراپی با هدف بازگرداندن دامنه حرکتی، قدرت و توانایی‌های عملکردی می‌تواند به به حداقل رساندن خطر عوارض بعد از عمل، مانند سفتی مفاصل، ضعف عضلانی و آسیب‌های ثانویه کمک کند.

مدیریت ادم: ادم یا تورم پس از جراحی، یک اتفاق رایج در دست و انگشتان است. روش‌های فیزیوتراپی، از جمله تخلیه لنفاوی دستی، تکنیک‌های فشرده‌سازی و بالا بردن ارتفاع، می‌توانند به کاهش تورم و بهبود بهبود بافت کمک کنند.

جلوگیری از سفتی و انقباضات: بی‌حرکتی و آتل‌بندی محافظ پس از جراحی دست برای بهبودی مناسب ضروری است، اما اگر برای مدت طولانی حفظ شود، می‌تواند به سفتی و انقباض مفاصل نیز کمک کند. مداخلات فیزیوتراپی بر پیشگیری و رسیدگی به این مسائل از طریق تحرک ملایم، کشش، و موقعیت تمرکز دارد.

تقویت استقلال عملکردی: هدف فیزیوتراپی تسهیل توانایی بیمار برای انجام کارهای عملکردی مختلف، مانند نوشتن، گرفتن اشیا، لباس پوشیدن و استفاده از کارد و چنگال است. این امر از طریق آموزش ویژه کار و تکنیک های تطبیقی متناسب با نیازهای فرد به دست می آید.

ارتقای سلامت روانی: روند بهبودی پس از جراحی دست می تواند چالش برانگیز باشد و برخی از افراد ممکن است اضطراب، ناامیدی یا کاهش عزت نفس را تجربه کنند. فیزیوتراپی محیطی حمایتی را فراهم می کند که در آن بیماران می توانند راهنمایی، آموزش و تشویق دریافت کنند که می تواند بر سلامت روانی آنها تأثیر مثبت بگذارد.

بهبودی سریعتر: شرکت در یک برنامه فیزیوتراپی ساختاریافته و پیشرونده پس از جراحی دست می‌تواند به بهبودی سریع‌تر و کامل‌تر کمک کند و بیماران را قادر می‌سازد تا زودتر به فعالیت‌های عادی خود بازگردند.