آرتریت روماتوئید

آرتریت روماتوئید که نام دیگر آن روماتیسم مفصلی است یکی از شایع ترین بیماری های خودایمنی است که مفاصل بدن را درگیر و سبب بروز مشکلاتی در آن ها می شود.

این بیماری مزمن در بین خانم های بین 35 تا 55 سال نسبت به سایر افراد شیوع بالاتری دارد و مفاصل بدن را اغلب بصورت دوطرفه و قرینه درگیر عوارض خود می کند.

علت اصلی این بیماری تاکنون مشخص نشده اما آنچه مشخص است عاملی سبب بروز اختلال در سیستم ایمنی شده که در نتیجه آن حمله سیستم ایمنی به سلول های بدن بخصوص سلول های سینوویوم مفاصل بدن و ایجاد اختلال در عملکرد آن ها است.

سینوویوم لایه ای از جنس سلول است که سطح درونی کپسول مفصلی را پوشانده و ترشح مایع مفصلی بر عهده آن است.

مشکلات و ضعف سیستم ایمنی احتمال بروز آرتریت روماتوئید را افزایش می دهند.

این بیماری مزمن در طولانی مدت می تواند سبب تخریب مفاصل و عوارض بیشتری برای بیمار شود و معمولا مفاصل کوچک بدن را درگیر و موجب بروز درد ، التهاب و تورم مفاصل آن ها می شود.

روماتیسم مفصلی سبب تضعیف بیشتر سیستم ایمنی شده و احتمال ابتلا به مشکلاتی همچون بیماری های قلبی _ عروقی و پوکی استخوان را افزایش می دهد.

پزشک برای تشخیص این بیماری و افتراق آن از سایر بیماری های مفصلی علاوه بر معاینه فیزیکی از روش های تصویربرداری با اشعه ایکس و آزمایش خون استفاده می کند و بر اساس نتایج بدست آمده از موثرترین روش های درمان روماتیسم مفصلی بهره می برد.

کم خونی ، درگیری عروق خونی و عصبی ، تنگی نفس به دلیل درگیری ریه و بافت های آن از عوارض این بیماری در موارد حاد و پیشرفته بیماری هستند که بندرت رخ می دهند.

عوامل ژنتیکی و سابقه خانوادگی ابتلا به سایر بیماری های روماتیسمی ، اعتیاد به سیگار و سایر دخانیات ، ابتلا به بیماری های عفونی و ویروسی و مصرف بیش از حد مواد حاوی کافئین از عواملی هستند که ریسک بروز این بیماری روماتیسمی را افزایش می دهند.

علائم آرتریت روماتوئید

• التهاب و درد مزمن مفاصل
• تورم مفاصل درگیر
• حساسیت مفاصل به لمس و فشار
• خشکی مفاصل که سبب کاهش شدید دامنه رحکیت آن ها می شود.
• تشدید درد و خشکی مفاصل پس از مدتی بی حرکتی مفصل
• ضعف و خستگی مزمن و عمومی بدن
• لنگیدن حین راه رفتن به دلیل بروز درد و ضعف مفاصل
• دفورمیتی مفاصل
• ضعف رباط ها و تاندون ها
• ایجاد ندول های روماتیسمی
• از دست دادن اشتها

روش های درمان

اگرچه تاکنون درمان قطعی برای این بیماری شناخته نشده اما روش های درمانی که در حال حاضر وجود دارند علاوه بر کمک به تخفیف علائم و عوارض بیماری از پیشرفت بیماری که سبب تخریب مفاصل شده می کاهند.

افزایش میزان استراحت و کاهش سطح فعالیت برای کاهش میزان فشاری که به مفاصل ضعیف شده وارد می شود ضروری است.

در صورتی که آرتریت روماتوئید سبب تغییر شکل مفصل شده باشد با نظر پزشک و فیزیوتراپیست باید از بریس های مخصوصی استفاده کرد.

درمان دارویی این بیماری نیز شامل داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی مانند آسپرین، پیروکسیکام، ناپروکسن و ایبوپروفن و داروهای استروئیدی مانند پردنیزولون می باشد که با نظر پزشک باید مورد استفاده قرار بگیرند.

فیزیوتراپی برای کمک به کاهش عوارض مفصلی ایجاد شده امری ضروری است.

فیزیوتراپی وضعیت مفاصل را بهبود بخشیده و به کاهش عوارض ایجاد شده برای بیمار کمک شایانی می کند ، فیزیوتراپی همچنین در از بین بردن خشکی های مفصلی و بهبود دامنه حرکتی مفاصل درگیر موثر است.

کلینیک فیزیوتراپی سلامت شرق ارائه دهنده خدمات تخصصی فیزیوتراپی