فیزیوتراپی فلج مغزی

فیزیوتراپی فلج مغزی می‌تواند طیف وسیعی از مشکلات را که کودکان مبتلا به CP تجربه می‌کنند، درمان کند، از جمله:

• اسکولیوز – یک انحنای غیر طبیعی در ستون فقرات، که در 30 درصد از کودکان مبتلا به فلج مغزی شایع است.
• کیفوز توراسیک – انحنای ستون فقرات فوقانی که آن را به جلو خم می کند
• لوردوز کمری – انقباض قسمت تحتانی ستون فقرات
• شیب لگن – بیرون زدگی لگن در جلو یا عقب
• چرخش لگن – انقباض افقی لگن
• انحراف لگن – انقباض لگن در زاویه
• تغییر شکل زانو – زانوهای غیر طبیعی صاف یا خم شده که ممکن است ناشی از ناهنجاری های لگنی باشد.
• تاندون آشیل کوتاه شده – یک تاندون کوتاه شده که باعث مشکلات راه رفتن و ایستادن می شود
• ناهنجاری های دست و مچ – خم شدن غیر طبیعی در دست و مچ دست که از رشد مهارت های حرکتی ظریف جلوگیری می کند.

برنامه فیزیوتراپی فلج مغزی

فیزیوتراپی برای هر کودک فلج مغزی متفاوت است. ابتدا، درمانگر باید مشکلات حرکتی کودک را ارزیابی کند تا یک برنامه درمانی ایجاد کند. سپس، به طور کلی، ترکیبی از تمرینات، تکنیک های شل کننده عضلات و تجهیزات ویژه برای بهبود حرکت استفاده می شود. درجه ای که فیزیوتراپی می تواند مشکلات خاص کودک را بهبود بخشد به شدت بیماری بستگی دارد.

تمرینات
تمرینات فیزیوتراپی برای فلج مغزی برای درمان تون عضلانی بالا یا پایین انجام می شود. تون عضلانی بالا باعث سفتی و اسپاسم می شود، در حالی که تون عضلانی پایین باعث انعطاف پذیری و ضعف بیش از حد می شود.

بهبود تون عضلانی
تمرینات انعطاف پذیری و ماساژ اغلب برای کودکان مبتلا به فلج مغزی اسپاستیک استفاده می شود. این تمرینات نه تنها به بهبود تحرک کمک می کند، بلکه می تواند از سفت شدن دردناک عضلانی که می تواند به اصلاح جراحی نیاز داشته باشد نیز جلوگیری کند. تمرینات قدرتی برای افزایش تون عضلانی در کودکان مبتلا به فلج مغزی آتتوئید استفاده می شود.

کمک به وضعیت بدن و راه رفتن
همچنین از تمرینات ویژه برای کمک به راه رفتن، وضعیت بدن، حرکات انتقالی و اختلالات حسی مانند لمس و تعادل استفاده می شود. وضعیت بدن از طریق تمریناتی که بر نشستن، زانو زدن و ایستادن تأکید دارند، بهبود می یابد. حرکات انتقالی، حرکاتی هستند که توسط نوزادان استفاده می‌شود که منجر به راه رفتن می‌شود، مانند غلتیدن و نشستن.

تجهیزات
فیزیوتراپیست ها از طیف وسیعی از وسایل کمک حرکتی برای موثرتر کردن درمان استفاده می کنند. بریس‌ها، گچ‌ها، آتل‌ها و درج‌های کفش انواعی از تجهیزات ارتز هستند که برای کمک به راه رفتن، وضعیت قرارگیری و تحرک مفاصل استفاده می‌شوند.

تحریک الکتریکی عضلات
در برخی موارد از تحریک الکتریکی برای بهبود راه رفتن و عملکرد اندام فوقانی استفاده می شود. در این درمان از الکترودهای کوچک برای تحریک عضلات خاص استفاده می شود.

کلمات مرتبط :

فیزیوتراپی فلج مغزی – فیزیوتراپی در نارمک – فیزیوتراپی در شرق تهران