شانه یخ زده و درمان آن با فیزیوتراپی

شانه یخ زده همچنین به عنوان کپسولیت چسبنده شناخته می شود، وضعیتی است که مفصل شانه را تحت تاثیر قرار می دهد. مشخصه آن سفتی، درد و محدودیت دامنه حرکتی در شانه است. علت دقیق شانه یخ زده به طور کامل شناخته نشده است، اما معمولاً در سه مرحله ایجاد می شود:

• مرحله انجماد: این مرحله با شروع درد و افزایش تدریجی سفتی شانه مشخص می شود. ممکن است از چند هفته تا چند ماه طول بکشد و درد اغلب در شب بدتر می شود. دامنه حرکت شانه در این مرحله شروع به کاهش می کند.
• مرحله یخ زده: در این مرحله، درد ممکن است شروع به فروکش کند، اما سفتی شانه بدتر می شود و انجام فعالیت های روزمره را دشوار می کند. این مرحله معمولا بین 4 تا 12 ماه طول می کشد.
• مرحله ذوب: در مرحله آخر، شانه به تدریج شروع به بازیابی دامنه حرکتی خود می کند و درد کاهش می یابد. روند بهبودی می تواند از چند ماه تا سالها طول بکشد.

عوامل خطر برای ایجاد شانه یخ زده عبارتند از: سن (که بیشتر افراد 40 تا 60 ساله را تحت تاثیر قرار می دهد)، زن بودن، برخی شرایط پزشکی (مانند دیابت، اختلالات تیروئید یا بیماری قلبی عروقی)، آسیب یا جراحی قبلی شانه، و بی حرکتی طولانی مدت شانه. .

درمان شانه منجمد معمولاً شامل ترکیبی از مدیریت درد، فیزیوتراپی و گاهی اوقات داروها است. اینها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• تسکین درد: داروهای مسکن بدون نسخه (مانند استامینوفن یا داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی) ممکن است برای کنترل درد توصیه شوند.
• فیزیوتراپی: تمرینات کششی و دامنه حرکتی که توسط فیزیوتراپ تجویز می شود می تواند به بهبود انعطاف پذیری شانه و کاهش سفتی کمک کند.
• تزریق کورتیکواستروئید: تزریق کورتیکواستروئیدها به طور مستقیم به مفصل شانه می تواند به کاهش درد و التهاب کمک کند و فیزیوتراپی موثرتری را ممکن می سازد.
• هیدرودیلاتاسیون: این روش شامل تزریق آب استریل به مفصل شانه برای کشش و گسترش کپسول است که می تواند به بهبود دامنه حرکتی کمک کند.
• مداخله جراحی: در موارد نادری که سایر درمان ها بی اثر بوده اند، ممکن است جراحی برای شل کردن کپسول محکم اطراف مفصل شانه در نظر گرفته شود.

فیزیوتراپی برای شانه یخ زده

فیزیوتراپی یک جزء کلیدی در مدیریت و درمان شانه یخ زده است. هدف آن کاهش درد، بهبود تحرک شانه و بازگرداندن عملکرد طبیعی است. یک فیزیوتراپیست برنامه درمانی را بر اساس نیازهای خاص فرد و مرحله شانه منجمد تنظیم می کند. در اینجا چند تکنیک فیزیوتراپی رایج و تمرینات مورد استفاده برای شانه یخ زده آورده شده است:

تمرینات منفعل دامنه حرکتی (ROM): در مراحل اولیه شانه منجمد، زمانی که حرکت فعال محدود است، تمرینات ROM غیرفعال انجام می شود. اینها شامل حرکت دادن آرام مفصل شانه توسط فیزیوتراپیست برای کمک به حفظ و بازیابی تحرک است. این می تواند شامل تمرینات آونگ، تمرینات چوبی و کشش غیرفعال باشد.

تمرینات دامنه حرکتی فعال: با کاهش درد و سفتی، فرد می تواند شروع به شرکت در تمرینات با کمک فعال کند. این تمرینات شامل افراد می شود که از عضلات خود با کمک بازوی سالم یا سیستم قرقره استفاده می کند تا مفصل شانه را در دامنه حرکتی خود حرکت دهد.

تمرینات تقویتی: هنگامی که درد و سفتی به میزان قابل توجهی کاهش یافت، تمرینات تقویتی برای بهبود ثبات و عملکرد مفصل شانه گنجانده می شود. این تمرینات ممکن است شامل ابداکشن شانه، چرخش بیرونی، چرخش داخلی و تمرینات ثبات کتف باشد.

سایر راهکارهای فیزیوتراپی

تحرک مفاصل: فیزیوتراپیست ممکن است از تکنیک های دستی مانند تحرک مفصل یا دستکاری برای کمک به بازیابی مکانیک طبیعی مفصل و بهبود تحرک شانه استفاده کند.

تحرک بافت نرم: ماساژ، رهاسازی میوفاشیال و سایر تکنیک‌های تحرک بافت نرم می‌تواند به کاهش سفتی عضلات و بهبود انعطاف‌پذیری اطراف مفصل شانه کمک کند.

گرما یا سرما درمانی: استفاده از بسته های گرما یا سرما می تواند به کاهش درد و کاهش التهاب کمک کند. انتخاب گرما یا سرما درمانی به ترجیحات فردی و مرحله شانه منجمد بستگی دارد.

برنامه ورزش در خانه: فیزیوتراپیست برنامه تمرینی سفارشی در خانه را ارائه می دهد تا به طور منظم انجام شود تا پیشرفت به دست آمده در طول جلسات درمانی حفظ شود. سازگاری و رعایت برنامه ورزشی خانگی برای بهبودی مطلوب مهم است.