پارگی تاندونهای شانه ، که اغلب تاندونهای روتاتور کاف را درگیر میکند، یک آسیب شایع است که میتواند باعث درد شود و تحرک مفصل شانه را محدود کند. روتاتور کاف گروهی از ماهیچهها و تاندونها است که مفصل شانه را احاطه کرده و سر استخوان بازو را محکم در حفره کم عمق شانه نگه میدارد.
علائم پارگی تاندون روتاتور کاف ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- درد در هنگام استراحت و در شب، به ویژه اگر روی شانه آسیب دیده دراز بکشید
- درد هنگام بلند کردن و پایین آوردن بازو یا با حرکات خاص
- ضعف هنگام بلند کردن یا چرخاندن بازو
- شنیده شدن صدا در هنگام حرکت دادن شانه در موقعیت های خاص
درجات مختلفی از آسیب های تاندون وجود دارد:
- تاندونیت: تاندون های روتاتور کاف تحریک یا آسیب می بینند.
- پارگی جزئی: تاندون آسیب دیده است اما به طور کامل قطع نشده است.
- پارگی تمام ضخامت: تاندون به طور کامل از استخوان جدا شده است.
درمان پارگی تاندونهای شانه
درمان به شدت آسیب، سن بیمار، سطح فعالیت و وجود سایر مشکلات شانه بستگی دارد. می تواند شامل موارد زیر باشد:
- استراحت و اصلاح فعالیت، اجتناب از حرکاتی که باعث درد می شود.
- بسته های سرد برای کاهش التهاب و تسکین درد.
- داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) برای کاهش درد و تورم.
- فیزیوتراپی برای تقویت عضلات اطراف شانه و بازگرداندن حرکت.
- تزریق استروئید برای تسکین موقت درد، اگرچه اثرات آن پس از مدت کوتاهی از بین می رود ولی برای تسکین درد گاهی نیاز است.
جراحی، که ممکن است برای پارگی تمام ضخامت لازم باشد، اگر درد با روشهای غیرجراحی بهبود نیابد یا اگر بیمار بسیار فعال است و از بازوها برای کارهای بالای سر یا ورزش استفاده میکند. انواع مختلفی از روش های جراحی وجود دارد، از جمله:
- ترمیم تاندون آرتروسکوپی: جراحان برش های کوچکی ایجاد می کنند و تاندون پاره شده را دوباره به استخوان می چسبانند.
- ترمیم تاندون باز: یک جراحی تهاجمی تر که در آن جراح از برش بزرگتری استفاده می کند.
- انتقال تاندون: اگر تاندون پاره شده برای ترمیم بیش از حد آسیب دیده باشد، جراحان ممکن است تصمیم بگیرند از تاندون نزدیک به عنوان جایگزین استفاده کنند.
- تعویض شانه: در موارد شدید، به ویژه در بیماران مسنتر با پارگیهای بزرگ روتاتور کاف و آرتریت پیشرفته، یک مفصل مصنوعی ممکن است بهترین گزینه باشد.
بهبودی آسیب روتاتور کاف بسته به شدت و روش درمان می تواند از چند هفته تا چند ماه متغیر باشد. پیروی از یک برنامه توانبخشی ساختاریافته پس از جراحی برای بهبودی بسیار مهم است.