

شکستگی مچ دست اغلب در اثر سقوط با دست باز یا وارد شدن ضربه شدید با شدت بالا به دست و بازوی کاملا صاف رخ می دهد.
این شکستگی از انواع شایع شکستگی است که اغلب در افرادی که فعالیت زیادی دارند و امکان زمین خوردن آن ها بالا است رخ می دهد، به همین دلیل کودکان و افراد جوان بیش از سایر سنین در معرض خطر شکستگی مچ دست قرار دارند.
شکستگی استخوان اسکافوید (یکی از استخوان های مچ دست) شایع ترین شکستگی در ناحیه مچ دست است.
شکستگی مچ دست اغلب با گچ گرفتن و پس از آن فیزیوتراپی بهبود می یابد و در موارد شکستگی شدید جراحی برای ترمیم شکستگی ایجاد شده و قرار دادن استخوان ها در محل مناسب خود برای جوش خوردن انجام می گیرد.
بسته به شدت آسیب ، نوع شکستگی (باز یا بسته) و میزان فعالیت بیمار درمان شکستگی ها متفاوت خواهد بود.
شکستگی های شدید که با خرد شدن چندین استخوان همراه با پارگی پوست و خونریزی همراهند نیازمند عمل جراحی هستند و شکستگی های بسته که با جابجایی مختصر استخوان ها در مچ دست همراهند اغلب با گچ گرفتن قابل درمان هستند.
در موارد شدید که جراحی برای ترمیم استخوان ها انجام می گیرد جراح از سیم و پیچ برای یکپارچه کردن تکه های استخوان شکسته شده استفاده می کند.
چه جراحی انجام شود و چه گچ گرفتن پس از آن فیزیوتراپی برای کاهش عوارض ناشی از آسیب ، تسریع بهبودی و بهبود عملکرد مچ دست ضروری است.
فیزیوتراپی همچنین به بازیابی توان حرکتی از دست رفته مچ دست کمک زیادی می کند.
تمرینات فیزیوتراپی پس از شکستگی مچ دست خشک و سفتی مچ دست را که در دوران بی حرکتی ایجاد شده کاهش داده و به بهبود عملکرد مچ دست کمک زیادی می کند.
لیزر پرتوان ، الکتروتراپی و منوال تراپی در کنار تمرینات ورزشی از مدالیته های فیزیوتراپی در درمان این شکستگی هستند.
برای تسکین درد و التهاب در ساعت های ابتدایی آسیب می توان از کمپرس یخ استفاده کرد.
استفاده از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی آسپرین و ایبوپروفن نیز در تسکین موقتی درد و التهاب مچ دست موثر است.