

مگنت تراپی یا مغناطیسدرمانی یکی از روشهای فیزیوتراپی است که با استفاده از میدانهای الکترومغناطیسی کنترلشده، در برخی شرایط برای کمک به کاهش درد و بهبود عملکرد بافتها استفاده میشود. این روش غیرتهاجمی است و معمولاً بهعنوان بخشی از برنامه فیزیوتراپی و در کنار سایر روشهای درمانی به کار میرود.
اگر به دنبال فیزیوتراپی با مگنت یا همان مگنت تراپی در شرق تهران یا نارمک هستید، مهم است بدانید که این روش برای همه مشکلات اسکلتی و عضلانی یکسان نیست و انتخاب آن باید بر اساس علت درد، شرایط جسمی و هدف درمان انجام شود.
در مگنت تراپی از دستگاهی استفاده میشود که میدان الکترومغناطیسی کنترلشده ایجاد میکند. اپلیکاتور دستگاه روی یا نزدیک ناحیه مورد نظر قرار میگیرد و بیمار معمولاً در طول درمان احساس درد یا ناراحتی قابل توجهی ندارد.
هدف از استفاده از این روش، بسته به نوع دستگاه و شرایط بیمار، میتواند کمک به کاهش درد، بهبود عملکرد و حمایت از روند ترمیم برخی بافتها باشد.
نکته مهم این است که مگنت را نباید یک درمان مستقل برای تمام انواع درد در نظر گرفت. در فیزیوتراپی، این روش معمولاً در صورت مناسب بودن شرایط بیمار، در کنار تمرین درمانی، درمانهای دستی و سایر روشهای فیزیکی استفاده میشود.
مگنت تراپی میتواند به عنوان درمان مکمل در برخی مشکلات زیر مورد استفاده قرار گیرد:
در نظر داشته باش که مگنتتراپی معمولاً به عنوان درمان مکمل در کنار دیگر روشهای فیزیوتراپی استفاده میشود، و برای همه بیماران مناسب نیست.
آرتروز مچ دست؛ علائم، علت و درمان با فیزیوتراپی
از مهمترین دلایلی که ممکن است فیزیوتراپیست استفاده از مگنت را در برنامه درمانی بیمار در نظر بگیرد، میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
البته استفاده از مگنت به تنهایی تضمینکننده بهبود نیست و نتیجه درمان به علت اصلی مشکل و برنامه کلی فیزیوتراپی بستگی دارد.
یکی از مهمترین کاربردهای پزشکی میدانهای الکترومغناطیسی پالسی، استفاده در برخی موارد مربوط به شکستگیهایی است که روند جوش خوردن آنها با مشکل مواجه شده است.
با این حال این کاربرد با ادعاهای عمومی درباره «مغناطیس درمانی» تفاوت دارد و نباید تصور کرد که هر دستگاه مگنت یا هر نوع آهنربایی میتواند باعث جوش خوردن شکستگی شود.
در برخی شرایط مشخص، دستگاههای PEMF برای کاربردهای خاص مربوط به شکستگی و همچنین برخی موارد درد و ادم پس از جراحی مجوزهای پزشکی دریافت کردهاند.
بنابراین اگر اخیراً دچار شکستگی یا جراحی شدهاید، استفاده از مگنت باید بر اساس تشخیص پزشک و ارزیابی فیزیوتراپیست انجام شود.
فیزیوتراپی با بیمه و هزینه پایین در محدوده شرق تهران
تعداد جلسات درمان با دستگاه مگنت برای همه افراد یکسان نیست.
تعداد و مدت جلسات به عواملی مانند:
بستگی دارد.
به همین دلیل توصیه نمیشود صرفاً بر اساس تعداد جلسات یک فرد دیگر، برنامه درمانی خود را تعیین کنید. ابتدا باید مشخص شود که آیا مگنت تراپی اساساً برای مشکل شما انتخاب مناسبی هست یا خیر.
اگر در شرق تهران، نارمک و محدوده مترو فدک زندگی میکنید و درباره مناسب بودن مگنت تراپی برای مشکل خود سؤال دارید، میتوانید برای ارزیابی و دریافت مشاوره با کلینیک فیزیوتراپی سلامت شرق تماس بگیرید.
مرکز فیزیوتراپی مجهز سلامت شرق از شیوهها و تجهیزات پیشرفته فیزیوتراپی همچون
دستگاه CPM، شاک ویو تراپی، مکانوتراپی، لیزر پرتوان ، الکتروتراپی، سوزن خشک (Dry Needling)، مگنت و … برخوردار است.
برای رزرو نوبت یا محاسبه دقیق هزینه فیزیوتراپی با دستگاه مگنت از راههای زیر با ما در ارتباط باشید:
تلفن: 02177840390
پیامک: 09124712934
آدرس: خیابان مدنی شمالی، پایینتر از مترو فدک، نبش کوچه سامان، ساختمان پرشکان ریحانه
خیر. مگنت تراپی معمولاً روشی غیرتهاجمی و بدون درد است و بیمار در طول درمان فشار یا درد قابل توجهی احساس نمیکند.
افرادی که دستگاههای پزشکی کاشتنی مانند برخی انواع ضربانساز قلب یا پمپهای کاشتنی دارند، باید پیش از مگنت تراپی با پزشک یا فیزیوتراپیست مشورت کنند. در دوران بارداری و در صورت داشتن بیماریهای خاص نیز بهتر است قبل از درمان ارزیابی لازم انجام شود.
خیر. مگنت تراپی معمولاً یک روش مکمل در فیزیوتراپی است و بسته به علت مشکل ممکن است در کنار تمرین درمانی، درمان دستی و سایر روشهای فیزیوتراپی استفاده شود.
مگنت تراپی ممکن است در برخی مشکلات و دردهای اسکلتیعضلانی، از جمله بعضی انواع کمردرد، درد مفاصل، آرتروز و برخی آسیبهای بافتی، به عنوان بخشی از برنامه فیزیوتراپی استفاده شود. انتخاب این روش به علت و شرایط هر بیمار بستگی دارد.
تعداد جلسات برای هر فرد متفاوت است و به نوع مشکل، شدت علائم، هدف درمان و پاسخ بدن به درمان بستگی دارد. فیزیوتراپیست پس از ارزیابی میتواند تعداد و نحوه جلسات را مشخص کند.
در برخی افراد ممکن است مگنت تراپی به عنوان یک روش مکمل به کاهش درد و بهبود عملکرد کمک کند، اما میزان اثربخشی آن به نوع آرتروز و شرایط بیمار بستگی دارد و نباید جایگزین برنامه اصلی فیزیوتراپی شود.